Regelen integriteit met een gedragscode prima maar voor de rest heeft een raadslid alleen te maken met de wet en niet met de fratsen van Ernst Damen PvdA en Huub Halsema D66. Nog gekker was Aad Meuleman, de afgelopen raadsvergadering zei Meuleman dat hij de uitspraak van de Hoge Raad over de Gondelaffaire ‘dubieus’ vond. De Delftse raad getuigt weer eens haar niveau.

Bijvoorbeeld als artikel 15 lid 1 van de gemeente wet is overtreden, verboden handelingen, dan moet burgemeester Bas Verkerk dat laten onderzoeken. Blijkt dat niet het geval dan is de kwestie klaar, anders schorsing en wel of geen ontslag als raadslid. De wet is echt, de Delftse gedragscode met zijn bijzondere artikelen is een wassen neus, sanctie: je mag het niet meer doen.

Gelukkig zijn Martin Stoelinga Onafhankelijk Delft en Jan Peter de Wit Leefbaar Delft zo verstandig geweest om nooit met deze kwalijke gedragscode in te stemmen. Newbie Jeroen van Oort Fractie Van Oort is zo dom geweest om tijdens een commissievergadering op 8 november 2011 te zeggen dat hij de gedragscode van de gemeenteraad van Delft erkent. Jeroen ervaart nu persoonlijk met wat voor politiek ‘tuig’ hij vandoen heeft.
harrie fruyt van hertog – hfvh

Gedragscode Raadsleden Gemeente Delft

Gedragscode Raadsleden Gemeente Rotterdam

Ik heb het verkiezingsprogramma 2010-2014 van D66 Delft eens nageslagen op referendum. Interessant wat daar over geschreven wordt.

Op bladzijde 33 onder de kop ’5. Integer en democratisch bestuur’ lezen we: D66 wil dat de referendumverordening ruim is, inclusief Ruimtelijke Ordening onderwerpen. D66 wil het burgerinitiatief breed en actief gecommuniceerd zien onder de Delftse bevolking.

Op bladzijde 39 onder de kop ’7. In vogelvlucht’ staat: Bestuur: communicatie en transparantie Betere digitale dienstverlening van gemeente, één toegankelijke gemeentelijke website, maximale financiële controle en transparantie, referendum over ruimtelijke ordening, minder externe adviseurs inhuren.

Komende raadsvergadering donderdagavond dient zich er een pracht gelegenheid aan waar heel D66 Delft kan laten zien dat zij hun partijprogramma 100% serieus nemen. Alle D66 raadsleden unaniem achter het initiatiefvoorstel ‘geen nieuw stadskantoor’ om een referendum mogelijk te maken. Dit geeft Lucas Vokurka, aanvoerder van de grootste partij in Delft de gelegenheid om dat ook te blijven en bestuurlijke vernieuwing na te streven. Waarom nu al bang zijn voor het referendum, één van de kroonjuwelen. Afwijzen brengt D66 Delft alleen maar politieke schade en de volgende stap die dan komt is het wachten op een burgerinitiatief. Mocht het zover komen dat de bevolking beslist ‘geen nieuw stadskantoor’ dan kan Vokurka probleemloos breken met het Delftse college en een nieuw formeren.

Aardig is nog om te verwijzen naar wat geboren Delftenaar Alexander Pechtold er over zegt:
Bestuurders moeten er natuurlijk voor zorgen dat burgers op meer manieren dan alleen via de verkiezingen betrokken zijn bij de beslissingen die worden genomen.

Daarom wil D66 dat burgers op buurt, stadsdeel, gemeentelijk, provinciaal, landelijk en Europees niveau zelf beslissingen kunnen nemen. D66 is voorstander van het invoeren van een correctief en raadgevend referendum op deze niveaus en het volksinitiatief met een reële drempel.

Ook van het raadplegend referendum is D66 voorstander, dit biedt mensen de mogelijkheid zich uit te spreken over alternatieve voorstellen (meerkeuzereferendum/preferendum).

Overigens is voor dit laatste geen wettelijke basis nodig. Wij vinden dat partijen zich van tevoren moeten committeren aan de uitslag van een referendum.

Donderdagavond volg ik de raadsvergadering via de Webcast. Ik ben benieuwd naar het optreden van Huub Halsema, fractievoorzitter van D66 en behoorlijk eigenwijs, politiek nog steeds een newbie in het Delftse politieke landschap.

Ga naar PolitiekDelft.nl voor dagelijks nieuws uit de Delftse Politiek onder redactie van harrie fruyt van hertog.

Toen ik hoorde dat Ernst Damen voorzitter werd van het werkgroepje dat de Raadsenquete ging voorbereiden heb ik hem gebeld.
Ik heb hem geadviseerd zich niet te bemoeien met de gondelaffaire wegens gebrek aan feitelijk kennis in deze zaak.
Bovendien is Ernst Damen juridisch een ongeschoolde.
Ik heb alle rechtszaken bijgewoond en op geen enkele rechtszaak heb ik Ernst Damen gezien.
Mijn advies aan hem was: Het onderzoek moet opnieuw door een onafhankelijk en extern persoon die alle betrokkenen onder ede hoort.
Na afloop van dit externe onderzoek is de Gondelaffaire ten einde.
Ernst Damen wist het beter.
Ter rolle van de Hoge Raad heeft de procureur-generaal meegedeeld dat hij op 21 oktober 2011 zal concluderen.

Ik word wakker en het is vandaag 9 april 2007.
Delft is geworden wat ik altijd al gedroomd had een
openluchtmuseum in de positieve betekenis van het woord.
Delft is zowaar een landelijke voorbeeldstad geworden.
Je kunt er als voetganger fijn wandelen en rustig verblijven.
Heel Delft is een voetgangersgebied geworden, de Beestenmarkt
stond hiervoor als voorbeeld.
Het is er zeer leefbaar, omdat het aan vele verblijfsfuncties
voldoet. Het is een stad met menselijke maten gebleven, al
eeuwen, deze maten wisten architecten reeds in 1700 vandaar.
Al de historische en culturele waarden zijn nog in volle
glorie te aanschouwen.
Alles is nog steeds op loopafstand bereikbaar.

In het centrum zijn overal volop terrasjes, omdat in 1997 de
horeca-nota tijdig werd herzien met een vooruitziende blik.
Men is toen met voortvarendheid aan de slag gegaan, niet
zonder enig tegensputterende en op korte termijn denkende
ondernemers, die het niet zagen zitten.
Alle winkels zijn op elke zondag open en de gemeente had het
strakke avondsluitingsregime wat laten vieren, zodat het ook
in de late uren gezellig is in Delft.

Door alle inspanning heeft het geleid tot het resultaat dat
het nu is geworden. Van de geplande winkeluitbreiding in het
Zuidpoortgebied werd tijdig afgezien. Hier zijn nu mooie
woningen en urban-villa’s gebouwd.
De Leeuwenstein voldoet nog steeds optima forma, een slimme
zet toentertijd van een schrandere particuliere
projectontwikkelaar/belegger.
De politiek kwam op tijd tot inzicht.
Daarna kwamen veel Rotterdammers en Hagenaars Delft bezoeken,
minstens één dag per jaar een Dagje Delft Doen (DDD). Dat is
heel wat anders dan de meeste toeristen, die nu amper tijd
hebben om een kopje koffie te drinken en gelijk al weer weg zijn.
Daar wordt Delft niet rijk van.
Het verplaatsen van de muur bij de Nieuwe Kerk had maar enkele
jaren zin en was toen al achterhaald. De tourincars parkeren
nu buiten het centrum. Met de paardetram of elektrische
rondvaartboot gaat men naar het centrum.
Er wordt in het oude centrum nu uitsluitend recreatief
gewinkeld. Na aanvankelijk veel leegstand is het nu weer een
zeer gewilde locatie voor ondernemers. Zijn de gekochte
spullen te groot of te zwaar voor in de boodschappentas dan
worden deze dezelfde dag ‘s avond nog thuisbezorgd, een idee
van de toenmalige dienstenwinkel.
In Rotterdam en Den Haag is dat anders, alleen maar
filiaalbedrijven en landelijke ketens, veel van hetzelfde dus.
De mensen blijken ook niet meer met de auto te willen komen,
ze nemen de trein, één halte en ze zijn er.
Ze stappen dan praktisch in het centrum uit, de Westvest is
uitgegroeid tot een mooie aantrekkelijke winkelstraat en via
de Binnenwatersloot gaat men het stadscentrum binnen.
Alleen het busstation blijkt wat te grootschalig uitgepakt,
het had wat kleiner kunnen zijn.

Als men leest over de pyramides in Egypte waar de farao’s na
overlijden met goudstaven in werden begraven dan vinden we dat
gek.
Als men tien jaar geleden op de Nieuwe Kerk klom zag men
beneden allemaal blik tussen het cultuurgoed staan. Veel
mensen vonden dit nog gekker en alles keerde ten goede.

Nu heeft Delft de diepste ondergrondse spiraalgarage ter
wereld, de gemeente investeerde samen met kennis van de
TU-Delft, je bent tenslotte kennisstad en nog steeds komen
architecten, aannemers en noem maar op, dit ondergrondse
gebouw bewonderen.
Bij de opening mochten de grootste parkeerzeurders van Delft
er als eerste naar binnen. Zij stelde zich op bij de ingang
aan het kanaal ter hoogte van de Koepoortbrug en onder de
Nieuwe Langendijk reisden zij door de geboorde tunnel af naar
beneden. Na het parkeren met de lift omhoog en dan midden op
de Markt staan, fantastisch toch.
Bij het verlaten van de garage met de auto honderd meter
omhoog tollen in de spiraal, je moet er toch wat voor over
hebben om met je auto in de stad te zijn en daar te parkeren.

Plots werd ik wakker, had ik tien jaar geslapen?

DELFT – Praten met Harrie Fruyt van Hertog heeft iets weg van het beoefenen van het spelen op een flipperkast. Z’n gedachten, feiten, meningen en anekdotes flitsen van hot naar her en van links naar rechts.

Dat begint al met z’n naam. “Ik schrijf Fruyt met een y, maar bij de geboorte-aangifte in Rotterdam was het een ij”. Er zijn natuurlijk ergere dingen op de wereld, vandaar misschien dat hij er moeiteloos en, bijna letterlijk, in één adem op laat volgen: “Ik sta op transparantie. Dit is wie ik ben”. Dat betekent ook dat hij geen blad voor de mond neemt. Zelfs niet dit prachtblad. Intussen is hij geboren in Rotterdam Delfshaven.
“Een voorstad van Delft’. Daar woont hij tot z’n vijfentwintigste. Hij trouwt. Verkast naar Puttershoek. “Waar ook de bekende schaatser Kees Verkerk vandaan komt”. Z’n huwelijk houdt acht jaar stand, hij houdt het in totaal zeventien jaar in Puttershoek uit. Hij trouwt voor de tweede keer. Met een Delftse . “In 1989 ben ik in Delft komen wonen”. Ook z’n tweede huwelijk loopt, na drie jaar, op de klippen. Maar met z’n liefde voor Delft blijkt weinig mis. “Ik had al binding met Delft. Alles kan je er belopen, met de fiets kan je overal komen. Ja, ik ben blij dat de binnenstad autoluw is. Veel middenstanders wilden daar niet van weten. Het was klagen, klagen, klagen. Uiteindelijk zijn ze er beter van geworden”.

Fruyt van Hertog doorloopt achtereenvolgens en met succes de Lagere School, de ULO, de MEAO en de avond-HEAO. Daarna lijkt hij op weg naar z’n kandidaats Economie. “Maar toen werd het studieverlof ingetrokken. Ik studeerde en ik werkte vier dagen in de week. Dat was best zwaar. Doe je Rechten, dan ga je daar fluitend doorheen”.

Hij werkt als administrateur op een gerenommeerd architectenbureau in Rotterdam. “Daar heb ik altijd interesse in gehad, in architectuur. Ik was vooral geïnteresseerd in gevels. Toen dacht ik nog wel ‘s: projectleider, dat lijkt me wel mooi”. Dat komt er niet van. Sterker: na tien jaar stapt hij zo maar op bij dat architectenbureau. “In een kwaaie bui ben ik weggelopen. Via een Uitzendbureau ben ik daarna bij de Gemeente Rotterdam binnengekomen. Bij het toenmalige Grondbedrijf. Dat verkeerde toen in de pioniersfase. Ik kwam er binnen als arbeidscontractant, ik werd als één van de laatsten in vaste dienst genomen. Ik ging er wèl duizend gulden per maand op achteruit”.

Hij heeft de smaak te pakken, als het om trouwen en scheiden gaat. Ook z’n derde huwelijk is geen succes. “Dit was niet goed, dat was niet goed. Maar ik heb wèl twaalf jaar moeten betalen, 800 gulden per maand. Dat vreet aan je. Ik ben toen compleet ingestort. Ik ben meer dan drie jaar onderweg geweest om weer aanspreekbaar te zijn. Ik heb toen zitten dubben: moet ik dat geheim houden of moet ik er open over zijn? Het bleek toch het beste om er open over te zijn”.

We schrijven, de tijd gaat snel, intussen 1994. “Ik moest toch wel weer wat gaan doen. Ik stond voor de keus: politiek of journalistiek. Ik ben toen vrijwilligerswerk gaan doen bij de Voetgangersvereniging. Ik was Voetgangersconsul voor Delft”. Hij lijkt er nóg niet over uit te kunnen: “Zie je dat in mij?” Gelukkig maar: “Ik heb ook nog een paar jaar in de redactie gezeten bij de Stichting Vluchtelingen”.

Het is, de tijd vliegt, 2001. “Toen kwam Jan Peter de Wit op m’n pad. Hij was weggelopen bij de SP, hij was toen van Leefbaar Delft. Of ik wilde meedoen. Vond ik wel leuk. We moesten alleen wel een goeie lijsttrekker hebben. Een stemmentrekker”. Dat wordt Martin Stoelinga. “Die Snor kende ik heel vaag. Ja, dat is fout gelopen”.

‘ALLES WAT IK NIET HEB, WIL IK HEBBEN’
Fruyt van Hertog vertelt op z’n eigen, soms ietwat onnavolgbare wijze. Over de toenmalige burgemeester Van Oorschot, bijvoorbeeld. “Die maakte zich heel druk om een Gedragscode. Dat was in de tijd dat Jan Peter de Wit en Peter Smit de politieke hooligans in Delft waren”. Maar ook Fruyt van Hertog doet z’n duit in het zakje. “Kregen we dat grote tietenverhaal. Dat ik in Café Sport aan Inge d’r tieten zou hebben gezeten. Nee, was niet waar. Was een geintje van Stoelinga. Maar ze schreef wel een brief naar Van Oorschot. Die dat als een klacht zag. Ze wilde gewoon aandacht. Dat kán toch niet, dat een Raadslid zich zó misdraagt? Nee, joh, dat had Stoelinga ervan gemaakt. Kwam ik wel voor een soort Tuchtraad terecht. Ik mocht het nooit meer doen. Ach, die Gedragscode was alleen maar gemaakt om Stoelinga, De Wit en mij een kopje kleiner te maken”.

Hij vertelt tussen neus en lippen door dat hij, als hij een jaar of dertig is, graag miljonair wil worden. “Maar ja, wie wil dat niet?” De realiteit is dan ook dat hij in 1994 in de WAO belandt. “Moet je nagaan: moet je alimentatie betalen van je WAO-uitkering”. Financieel heeft hij vandaag de dag geen problemen, zegt hij. “Nou ja, dat verandert met de dag. Voorlopig ben ik wel acht procent van m’n pensioen kwijt. Een kleine 200 euro die ze pikken en waarvoor ik heb betaald. Joh, als je maar elke dag te eten hebt. Ik heb geen zin meer om daarover te zeiken”.

Drie keer trouwen, drie keer scheiden, dat is natuurlijk ook niet echt bijdehand. “Ik heb alles wat ik niet had willen hebben. Ik ken geen grenzen. Als je het eerste biertje niet neemt, heb je ook geen last van het laatste”. Hij is nog wel ‘s ten prooi aan stemmingswisselingen. “Al is dat nu allemaal wel afgevlakt. Maar het is wel zo: alles wat ik niet heb, wil ik dan hebben. Eén vrouw is dan te weinig. Nou kan ik dat allemaal plaatsen. Op m’n achtenveertigste kreeg ik te horen dat ik zwaar depressief was. Dat druk zijn, vooral met alcohol erbij, ik moet dan oppassen dat ik er niet doorheen schiet”. Daarom wordt het voor hem nooit wat in de politiek, weet hij. “In de politiek moet je toneelspeler zijn. Je moet vooral geen emoties tonen, anders ben je niet geschikt. Als je depressief bent, gaat het mis. Dat was met m’n tweede huwelijk ook zo. Van diverse mensen had ik het advies gekregen: daar moet je niet mee trouwen. Ik heb ‘t tóch gedaan”.

-Ben je nou niet langzamerhand genezen van de vrouwen?
“Ik ben daarna nog een paar keer met vrouwen samen geweest. Heb LAT-relaties gehad. Dat ging dan één, anderhalf jaar goed en dan was ‘t weer op”.

-Heb je daarvan geleerd?
“Dat heeft meer te maken met het ouder worden. Dan word je per definitie al wat rustiger. Als je vijftig bent geweest, moet je er ook voor zorgen dat je absoluut geen stress hebt. Dat moet je continu bewaken”.

-Kan je goed alleen zijn?
“Als ik zie hoe dat bij anderen gaat. Ik vind ‘t wel lekker zo. Samen op de bank TV kijken, dan mag je weer niet op de computer, nee, daar ben ik niet geschikt voor. Maar of het altijd zo goed is, zo veel vrijheid…?”

‘IK HEB NATÚÚRLIJK VERSTAND VAN POLITIEK’
Fruyt van Hertog, hij is nu anderhalve week 65, is van maart 2002 tot september 2003 Gemeenteraaadslid ten bate van de partij FRIS. “Ik had eigenlijk al toen ik nog in Puttershoek woonde in de politiek moeten gaan. Ik was toen van de Partij van de Arbeid”. Z’n politieke safari voert hem in Delft langs Leefbaar Delft, FRIS en de Klokkenluiderspartij. Het ene avontuur wat korter dan het andere. Leefbaar Delft wordt niks, omdat hij in de clinch raakt met Martin Stoelinga. “Hij had gekke uitspraken gedaan. Hij zat liever in een kerk dan in een moskee. Daar werd ik op aangesproken”. Nu houdt hij zich vooral onledig met z’n website PolitiekDelft.nl en (in wat mindere mate, “er gaat zó veel tijd inzitten”) met z’n weblog harriefruytvanhertog.

-Vond je dat leuk, dat werk in de Gemeenteraad?
“Dat was wel lachen, ja. Of ik er geschikt voor was? Natúúrlijk. Als je maar dossierkennis hebt. Je moet weten waarover je praat. Als je nu ziet hoe dat gaat, bijvoorbeeld met die Gondelaffaire. Stoelinga zit vooral voor z’n centjes te ouwehoeren, maar daar gaat ‘t niet om. Het gaat om het bestuurlijk functioneren van het College. Er zijn fouten gemaakt en weggemoffeld. Dat geouwehoer over die centjes wekt bij iedereen weerstand op”.

“Ik heb natúúrlijk verstand van politiek. Nog weer even die Gondelaffaire. Stoelinga moest geliquideerd worden, Baljé moest gespaard worden. Ik heb dè Gondelfoto gemaakt. Was een gave foto, vertelde het hele verhaal. Waarom heeft Verkerk die Baljé zo gespaard? Ook zoiets. Ik hoorde dat Ernst Damen voorzitter zou worden van die Onderzoekscommissie. Heb ik ‘m gebeld. Heb ‘m gezegd: Begin er niet aan. Hij deed ‘t tóch. Nu hangt hij eraan”.

“Onze burgemeester? Hij is geen burgervader. Dat mis ik. Ik had hem al een keer ontmoet. Op een terras. Daar zat ik samen met Jan Peter de Wit. Ik zeg: Daar komt de aanstaande burgemeester. Kom er even bijzitten. Doet hij. Ik zeg: Van Oorschot was nogal afstandelijk. Jij moet regelmatig in steeds een andere zaak een kopje koffie gaan drinken. Ja, ja, zegt hij. Nou, dat heeft hij dus nooit waar gemaakt. Heeft hij het te druk voor. Eigenlijk wel jammer. Ja, is hij wel geschikt als burgemeester? Ik weet ‘t niet”.

“Ik wilde altijd één grote stadspartij. Maar met Aad Meuleman, Martin Stoelinga en Jan Peter de Wit waren er te veel ego’s. Nee, dat ging niet lukken”.

-Wat vind je van de plaatselijke politiek in Delft?
“Toen ik hier kwam wonen, was het tweede garnituur. Nu is het derde garnituur. Is ook wel logisch. Je gaat tussen een stelletje onnozelen zitten en je krijg er ook nog duizend euro per maand voor. Nee, dat dualisme werkt niet. Het College kan gewoon z’n gang gaan. De Raadsleden willen besturen, maar ze besturen geen ene zak. Ze moeten controleren. Het College bestuurt. Het liefst zonder gelul van de Raad. Je bent eigenlijk afhankelijk van de kwaliteit van het College. En van de hoofden van dienst bij de Gemeente. Is die kwaliteit goed, dan gaat het goed. Als ze tenminste niet weglopen. Waarom gaat die gemeentesecretaris nou ineens weg?”

‘JAWÈL. HIJ KAN NIET ZONDER MIJ’
Fruyt van Hertog verkeert nogal wat uren achter z’n computer. Om z’n website PolitiekDelft.nl up to date te houden. En (wat minder) om op z’n weblog harriefruytvanhertog lucht te geven aan z’n gevoelens en ergernissen. Zo gooit hij er, eind januari, onder de noemer ‘vertrek Burgemeester Bas Verkerk’ deze volzinnen uit: ‘Ik vraag me af: heb je nog toekomst als eerste burger als je blijk geeft van wat kan mij het rotten, ik heb overal schijt aan. Ik solliciteer… Bas, het gaat je goed!’
Nee, wantrouwend is hij niet. “Ik ben een onderzoekend type. Je moet niet geloven wat ze zeggen. Je moet het zelf uitzoeken”. Hij heeft ook niet altijd gelijk. “In de politiek gaat het niet om gelijk hebben, het gaat om macht”. Zich boos maken, dat doet hij nog wel, maar minder, zegt hij. “Geen stress na je vijftigste, hè. Het komt misschien wel zo over, dat ik vaak boos ben, maar dat is spel”. Een luis in de pels? “Ja, dat vaak wèl”. Maar dat Stoelinga en hij bepaald geen dikke vrienden zijn, dat bestrijdt hij. “Jawèl. Hij kan niet zonder mij”.

-Praten met jou, om maar even een zijpad in te slaan, is vooral in de gaten houden dat je niet in allerlei zijpaden verdwaalt.
“Dat is mijn gedrag, dat moet ik goed bewaken, ja. Mede daarom ben ik, bijvoorbeeld, niet geschikt als voorzitter van vergaderingen. Als ‘t niet naar m’n zin gaat, schop ik je eruit”.

-Ben je nog steeds een grote vriend van de drank?
“Dat had te maken met m’n depressie. Dat begon al na m’n eerste scheiding. Ik was in twee jaar tijd drie keer m’n rijbewijs kwijt. Wát een toestanden. Ja, ik drink nog wel. Maar met mate. Ik hou ‘t niet meer vol, als ik me laat gaan ben ik helemaal kapot. Dat grenzenloze gedrag heb ik nog wel steeds. De koelkast leeg eten, bijvoorbeeld”. Hij trommelt op z’n bepaald niet ondermaatse buik. “Wat denk je? Dat komt niet vanzelf. Ik weeg nu, denk ik, 120 kilo. Was 183 kilo. Roken, daar ben ik voor de tweede keer mee gestopt. De ellende die ik ervan had was groter dan het plezier”.

-Word je oud?
“Daar denk ik helemaal niet aan. Ik ben nu 65, maar ik voel me 25. Als je ouder wordt, word je ook wijzer. Je hebt er ook, die worden seniel, maar dat heb ik niet”
Dat hij altijd in het zwart is gekleed, heeft te maken met z’n depressieve gedrag, zegt hij. En z’n haar in een staartje, dat dateert uit de tijd dat hij meedeed aan de verkiezingen voor het Waterschap. En, wil hij nog wel even benadrukken, “ik ben geen opportunist”. Integendeel: “Je moet precies vertellen hoe het zit. Kan je daar niet tegen, jammer dan”. (PB)

Bas wil dus onderzoeker worden, iets gaan doen waar hij goed in is.
In de Delftse dorpspolitiek heeft hij zich al bewezen met het snelle interne onderzoek inzake de “Gondelaffaire”.
Binnen een week was het onderzoek klip en klaar afgerond met een heldere conclusie.
Er was weinig aan de hand. De wethouder had niet gesjoemeld met subsidieverstrekking, alleen twee ambtenaren behoefden een opfriscursus te doen.
Martin Stoelinga werd in zijn latere rechtszaken de dupe van dit interne onderzoek.
Later werd toegegeven dat een extern onderzoek zuiverder geweest zou zijn.
Echter het werkgroepje voor de enquetecommissie liet het lopen.
Stoelinga heeft inmiddels op de gemeente Delft een claim lopen van 600.000 euro.

Aardig om te weten. In 2004 voer Bas per gondel door Delft en werd burgemeester.
Het was de doorslaggevende stem van Martin Stoelinga in de vertrouwenscommissie die daar voor zorgde.
Bas werd verkozen boven de andere kandidaat Geke Faber PvdA.

Ik vraag me af: heb je nog toekomst als eerste burger als je blijk geeft van
wat kan mij het rotten, ik heb overal schijt aan. Ik solliciteer …
Bas het gaat je goed!
harrie fruyt van hertog

Afgelopen donderdag werd het debat over het voorstel raadsenquete prima geleid door voorzitter Paul de Widt van D66. Eerder complimenteerde ik hem al in een persoonlijk gesprek omdat ik hem de beste commissievoorzitter vind.
Het advies van de werkgroep werd gevolgd en het voorstel raadsenquete werd afgewezen. Gevolg: de Gondelaffaire blijft op de agenda komen. Eind maart 2011 volgt de cassatieuitspraak. Daarna start de civiele procedure met als inzet een claim van minstens
€ 600.000,00. Bij toewijzing van enige schadeuitkering aan Stoelinga kan het interpellatiedebat starten over het bestuurlijk handelen van de gemeente Delft.

De verstrekte geheime bijlage procesverbaal ondervraging Speetjens aan de raadsleden werd ‘ontheimd’ na mijn openbare publicatie. Sorry meneer Speetjens, mij kwam ter ore dat je er slecht van slaapt, maar het kon niet anders. Trek dan je bek open en publiceer. Het recherche rapport is een openbaar stuk, maar weten ze veel bij het amateuristisch werkgroepje raadsenquete. Ook het “Gondelfilmpje” vertonen in de Raadszaal zou illegaal zijn.
Als je iets niet weet moet je te rade gaan bij gemeentesecretaris Hans Camps, de hoogste gemeentebaas met ontzettend veel dossierkennis.
Een extern onderzoek komt er dus niet. Het interne onderzoek blijft toch zo iets als het eigen vlees keuren zoals vroeger de Oostbloklanden werd verweten.
Het handhaven van het interne onderzoek kan je ook zien als het indekken van een vriendendienst die werd verleend vanuit de machtspostie door Verkerk en Camps.
De ambtenaren hadden de subsidie fout afgehandeld en Balje trof geen blaam. Dat interne onderzoek extern overdoen zou een hoop rust brengen in deze kwestie.

Meuleman stelt dat voor corruptie een rechterlijke uitspraak nodig is. Bekijk het filmpje en vind je het corrupt? Daar is geen rechterlijk oordeel voor nodig. Transcriptie versus filmpje, wat een verschil. Het gesprek werd geenszins gevoerd vanuit de wethouderskamer, maar vanuit een pizzaria met veel wijn op tafel.

Het CDA biedt Stoelinga haar excuses aan.
Jeroen van Oort: “Ten eerste de opmerking dat de heer Stoelinga in 2005 gelijk had toen hij het onderwerp agendeerde. Er was sprake van onaanvaardbaar gedrag en dat moest aan de kaak worden gesteld.”

PvdA schreeuwer Ernst Damen, de woordvoerder van het werkgroepje, probeerde schitterend aanwezig te zijn met een niets zeggende razendesnelle woordenlawine, die voor de gemiddelde intelligentia niet te volgen valt. Damen werd door voorzitter de Widt voortreffelijk onder controle gehouden. Terzijde mijn voorspelling: de volgende plaatselijk verkiezing wordt PvdA-er Damen afgeserveerd. Damen refereert in de commissievergaderingen te vaak tot vervelends toe aan de Haagse politiek. De landelijke PvdA heeft nog wel een appeltje te schillen met de VVD. Hier verzaakt Damen ook zijn kans om een VVD burgemeester te laten sneuvelen. Maar goed, na de civiele procedure krijgt Damen nog een herkansing.

http://www.actieprogrammalokaalbestuur.nl/files/file/ALB-HANDREIKINGEN/ALB_HR_Rechtvanonderzoek2003.pdf

Hier maakte ik het volgende uit op:
Een raadsenquete is een politiek zwaar middel om bestuurlijk handelen te onderzoeken. Dat heeft niets vandoen met feitenonderzoek. Kennelijk is de regelgeving de werkgroep onbekend gebleven.

Waar het concreet over gaat:
Bas Verkerk moet boven de partijen staan. Nee dus, hij bood zijn VVD partijgenoot Balje alle financiele bijstand en juridsche steun.

Stoelinga moest gesloopt worden en hij moest het zelf maar uitzoeken. Onderzocht moet worden waarom Bas Verkerk Balje die steun gaf. Wel steun aan Balje en niet aan Stoelinga. Het razend snelle interne onderzoekje moet ook opnieuw gebeuren maar wel door een externe onafhankelijke onderzoeker.

Er werd gemeenschapsgeld uitbetaald aan een Delftse ondernemer als waarderingsbijdrage, gewoon subsidie dus zonder dat daar een collegebesluit voor was. Uitzoeken waarom dat toch gebeurde?

Ook het filmpje wilde niemand zien.
link:

Ik zie nog de reactie van de drie de rechters in het laatste hoger beroep toen het filmpje werd vertoond. De uitspraak later loog er niet om, Stoelinga werd in het gelijk gesteld.

Tuurlijk gaat het Stoelinga om geld. Omdat het interne rapport voor waarheid werd aangenomen verloor Stoelinga in eerste instantie alle rechtszaken. Die kosten zal de gemeente (nog beter Bas Verkerk) straks moeten vergoeden en daar is dus de civiele procedure voor niet de enquete.

Eind maart volgt de cassatie uitspraak en de civiele procedure kan binnen twee maanden zijn afgerond. Claim rond € 600.000,00. Daarna is het dan tijd voor een interpellatie debat.
Onbegrijpelijk dat het allemaal zo ver moet komen en niemand zo verstandig is de kwestie netjes zakelijk af te handelen.

De enquetewerkgroep trekt verkeerde conclusies en heeft gefaald.
Mijn advies: Een nieuwe werkgroep moet het werk overdoen.

In 1989 kwam ik in Delft wonen.
Eind jaren negentig bezocht soms commissievergaderingen.
In die tijd schreef ik ingezonden brieven onder de naam hfvh de bruijn.

Tijdens bezoek aan een commissievergadering benaderde Wil Wijnmalen mij of ik eens wilde komen praten met Stadsbelangen.
Ik had daar geen belangstelling voor, de stijl was mij veels te degelijk en op het burgelijke af.
Alleen de stijl van Aad Bonthuis bewonderde ik.
Rauw en dauw, heerlijk.
Recht voor z’n raap met volledige dossierkennis precies zeggen wat je nou vindt.
“We waren het niet eens met een aantal zaken. Dat gooiden we in de openbaarheid”, herinnert Bonthuis zich.

Aad Meuleman mist die stijl en de partij is inmiddels terug naar af, nog maar 2 zeteltjes.
Weet je wat, we maken Aad Meuleman presidium voorzitter, hij kikt op status en aanzien. Bovendien hebben we zeker geen last van een ‘grote stadspartij’, stel je voor dat ze toch gaan samenwerken.
(2010 Onafhankelijk Delft + Stadsbelangen + Leefbaar Delft = 6 zetels)

Eind 2001 in de aanloop naar de verkiezingen deed Leefbaar Delft pogingen om samen te gaan met Stadsbelangen.
De fusie mogelijkheden werden besproken bij Stoelinga thuis met Smithuizen, de Wit en Fruyt van Hertog.
Aad Bonthuis vond alles best als de naam maar Stadsbelangen blijft.
De verdeeldheid van de stadspartijen daar was de coalitie jarenlang blij mee.
Nu is Stadsbelangen ingepakt door Aad Meuleman presidium voorzitter te maken.
Een ‘politiek smerig’ baantje met veel politieke ellende.
Aad Bonthuis ziet dat anders:
Inmiddels wordt Stadsbelangen wel degelijk serieus genomen, menen de twee. “Anders krijg je niet het voorzittersschap van het Presidium”.

Helaas kreeg ik geen uitnodiging voor de receptie, kan gebeuren.
Ik had mijn ‘oude vrienden’ wel weer eens willen zien.